اخبار

عضویت در خبرنامه



تبلیغات

محل تبلیغ شما

آزمایشات - SGPT

  • کلیات
ایمیلچاپ
تاریخ ایجاد خبرتاریخ بروزرسانی: |نویسندهنویسنده: سید مهدی میری ابیانه

مترادف‌ها: ALT، گلوتاميك پيرووات ترانس آميناز، SGPT,GPT، ترانس آميناز

خلاصه: افزايش اين آنزيم در موارد هپاتيت و شوك تا 10 برابر هم مي‌رسد. بيشترين مقدار اين آنزيم بطور طبيعي در كبد يافت مي‌شود.

آمادگي بيمار: فعاليت بدني شديد سبب افزايش ALT مي‌گردد.

نمونه: سرم، از پلاسما نيز مي‌توان استفاده كرد.

ظرف: لوله درب قرمز (لخته) يا درب سبز (هپارين) براي جمع‌آوري پلاسما.

طريقه نگهداري: نمونه خون كامل به مدت 12 تا 24 ساعت پايدار است اما بعد از آن به علت آزاد شدن آنزيم از گلبول‌هاي قرمز به تدريج افزايش پيدا مي‌كند. ALT در سرم و در درجه حرارت يخچال تا 3 هفته پايدار است ولي در صورت انجماد كاهش قابل ملاحظه مي‌يابد.

محدوده مرجع: در شيرخوران و سالخوردگان طبيعي كمي بيشتر از افراد بالغ است.

* مردان: units/L 40-10 Kat/L) μ 68/0- 17/0)

*زنان: units/L 35-8 Kat/L) μ 6/0- 14/0)

كاربرد: اين آزمايش تست ارزيابي عملكرد كبدي است.   ALTبراي بررسي آسيب سلول‌هاي كبدي نسبت به انسداد صفراوي حساس‌تر است.ALT  همچنين براي ضايعات كبدي اختصاصي‌تر از ast است. شايع‌ترين علت افزايش خفيف تا متوسط ALT، استئاتوز كبدي است. علل ديگر افزايش مزمن اين آنزيم، سوء مصرف الكل، مصرف داروها، هپاتيت مزمن C,B ، فيبروز كبدي، سيروز، هپاتيت اتوايميون، هموكروماتوز، بيماري ويلسون و كمبود آلفا ـ يك ـ آنتي تريپسين مي‌باشد.

محدوديت‌ها: ميزان فعاليت ALT در داخل گلبول قرمز شش برابر سرم مي‌باشد، بنابراين نمونه‌هاي داراي هموليز براي ارزيابي مناسب نيستند. افزايش ALT در آسيب‌هاي وارده به عضلات مخطط، رابدوميوليز، پلي ميوزيت و درماتوميوزيت نيز ديده مي‌شود اما در اين بيماران علاوه بر ALT، CK نيز افزايش يافته و جهت بررسي اين بيماران ترجيح داده مي‌شود. ALT  از AST در بيماري كبد الكلي از حساسيت كمتري برخوردار است و حتي ممكن است در اين بيماران در محدوده طبيعي باشد. مقادير افزايش يافته ALT در افراد چاق ديده شده است. اگرچه از اين تست براي انتخاب بيماران مبتلا به هپاتيت C جهت درمان و بيوپسي كبدي استفاده مي‌گردد، اما ALT بطور مداوم در هپاتيت C بالا نمي‌باشد. ورزش شديد به خصوص ورزش‌هاي قدرتي باعث افزايش ALT تا ميزان 50% مي‌شود.

        بيماري‌هاي تيروئيد ممكن است سبب افزايش متوسط ALT گردند. ALT  با فعاليت بدني افزايش يافته و داراي تغييرات روزانه و روز به روز مي‌باشد. در نارسايي كليه ممكن است ALT به صورت كاذب پايين باشد كه منجر به عدم تشخيص آسيب كبد در افراد مبتلا مي‌گردد.

تداخلات دارويي: مصرف تعداد اندكي از داروها در برخي روش‌هاي اندازه‌گيري سبب كاهش ميزان ALT مي‌گردد (مانند مترونيدازول) در حالي كه داروهاي بسياري مي‌توانند سبب افزايش ALT گردند كه از اين بين مي‌توان به موارد زير اشاره نمود: استامينوفن، آمپي‌سيلين، آسيكووير، آلويپورينول، پني‌سيلين، سيپروكساسين، نيتروفورانتوئين، كتوكنازول، فلوكنازول، ايزونيازيد، كاربامازپين، كاربن‌سيلين، سفوكسيتين، كلرامفنيكل، دي‌اتيل‌استيل بسترول، دوكسوروبيسين، اريترومايسين، استروژن، فلوتاميد، فوروسمايد، جنتامايسين، سيمواستاتين، مپروبامات، متوتروكسات، متيل دوپا، متيل تستوسترون، ناپروكسن، داروهاي ضدالتهابي غير استروئيدي، آسپيرين، فنوباربيتال، فنوتيازين، فني‌توئين، پروژسترون، پروپرانول، پيرازين‌آميد، ريفامپين، تيكارسيلين، تولبوتاميد، تري‌متوپريم، والپروئيك اسيد، زيدوودين و غيره...

        در موارد سوء مصرف موادي مانند استروئيدهاي آنابوليك، كوكائين و اكستازي (4،3  متيلن‌دي‌اكسي مت‌آمفتامين) فن‌سيكليدين، كلروفرم و حلال‌هاي حاوي تولوئن نيز افزايش سطح سرمي ALT ديده مي‌شود.

متدولوژي: اسپكتروفتومتري؛ واكنش‌هاي آنزيماتيك جفت شده كه در آنها از NADH به عنوان محصول نهايي واكنش استفاده مي‌شود.

اطلاعات تكميلي: نيمه عمر ALT حدود 10 ± 47 ساعت و تغييرات روز به روز 10 تا 30% است به نحوي كه نتايج بعد از ظهر 45% بيشتر از اول صبح مي‌باشد. مسموميت كبدي با استامنيوفن در افراد الكليك شديد مي‌گردد (سندرم الكل ـ استامنيوفن) كه در اين موارد اختلالات انعقادي و افزايش شديد ALT و AST نيز ديده مي شود. در اين موارد ALT و AST مقادير بيشتر از units/L9000   دارند.

نسبت ALT/ AST: در افراد مبتلا به هپاتيت الكلي اين نسبت بطور مشخص حداقل بيشتر از 2 است. در مواردي كه اين نسبت بيشتر از 3 باشد، در بيشتر از 96% موارد، فرد مبتلا به بيماري كبد الكلي مي باشد. نسبت بالاي AST به ALT همچنين در بيماري حصبه نيز گزارش شده است. اگر اين نسبت بين 5/0 تا 8/0 باشد بيشتر با هپاتيت ويروسي حاد يا مزمن روبرو هستيم.

        اگر افزايش ALT و AST كمتر از 5 برابر طبيعي بود بايستي ابتدا PT، آلبومين، شمارش گلبول‌هاي خون همراه با تعداد پلاكت، سرولوژي هپاتيت‌هاي C,B,A، سطح سرمي آهن، TIBC و فريتين سنجيده شود. اگر اين موارد طبيعي بود، مطالعات اضافي شامل سونوگرافي كبد، ANA ، آنتي‌بادي ضد عضله صاف (SMA)، سرولوپلاسمين و آلفا ـ يك ـ آنتي تريپسين انجام گردد و در صورت غير طبيعي بودن اين موارد اقدام به بيوپسي كبد گردد.

بطور كلي سطوح افزايش يافته ALT در هپاتيت، نكروز كبدي، ايسكمي كبد، سيروز، كلستاز، تومور كبد، داروهاي هپاتوتوكسيك، يرقان انسدادي، سوختگي‌هاي شديد، تروما به عضلات مخطط، ميوزيت، پانكراتيت، انفاركت ميوكارد، منونوكلئوز عفوني و شوك قابل مشاهده خواهد بود.

تبلیغات

محل تبلیغ شما